Δυτική Αττική: Το «σαφάρι» της Τροχαίας αποκαλύπτει μια επικίνδυνη οδηγική κουλτούρα

Η πρόσφατη στοχευμένη επιχείρηση της Διεύθυνσης Αστυνομίας Δυτικής Αττικής έφερε στο φως 33 παραβάσεις μέσα σε μόλις 288 ελέγχους. Αν και ο αριθμός μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως μικρός, η ποιοτική ανάλυση των στοιχείων —σε συνδυασμό με το οπτικό υλικό που δείχνει οχήματα να φορτώνονται σε πλατφόρμες μέσα στη νύχτα— προκαλεί έντονο προβληματισμό.

Η ακτινογραφία των ελέγχων: Λίγες ή πολλές οι παραβάσεις ;

Σε μια περιοχή με τόσο επιβαρυμένο κυκλοφοριακό ιστορικό, το γεγονός ότι περίπου 1 στους 9 οδηγούς που σταμάτησαν για έλεγχο βρέθηκε να παρανομεί, δεν είναι διόλου αμελητέο. Συγκριτικά με τα περσινά στοιχεία της ίδιας περιόδου, παρατηρείται μια σταθερότητα που τρομάζει. Πέρυσι, οι αντίστοιχες επιχειρήσεις κατέγραφαν παρόμοια ποσοστά (περίπου 10-12% παραβατικότητα επί των ελεγχθέντων), πράγμα που σημαίνει ότι παρά την εντατικοποίηση των μέτρων, η συμμόρφωση παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Οι αρχές προχώρησαν σε 10 αφαιρέσεις αδειών κυκλοφορίας και 13 αφαιρέσεις διπλωμάτων, ενώ 12 οχήματα οδηγήθηκαν στην ακινητοποίηση. Αυτό μεταφράζεται σε οδηγούς που κυκλοφορούσαν με οχήματα «κινητές βόμβες» ή χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τους υπόλοιπους χρήστες του οδικού δικτύου.

Δυτική Αττική vs Υπόλοιπο Λεκανοπέδιο: Μια σύγκριση νοοτροπίας

Η Δυτική Αττική φαίνεται να αποτελεί μια «ειδική περίπτωση» στον χάρτη της τροχαίας παραβατικότητας. Ενώ στα Νότια Προάστια οι έλεγχοι εστιάζουν στην υπερβολική ταχύτητα και τις κόντρες, και στα Βόρεια στη χρήση κινητού και την παράνομη στάθμευση, εδώ οι αρχές έρχονται αντιμέτωπες με την απουσία των στοιχειωδών.
Πρόκειται για μια «δομική» παραβατικότητα. Η οδήγηση χωρίς άδεια ικανότητας, η παράλειψη χρήσης κράνους —κυρίως από νεαρούς οδηγούς ή διανομείς— και η κυκλοφορία οχημάτων χωρίς ΚΤΕΟ, υποδηλώνουν μια χαλαρότητα απέναντι στον νόμο που δεν συναντάται στον ίδιο βαθμό στο υπόλοιπο Λεκανοπέδιο. Είναι 0μόνο τη στιγμή της οδήγησης, αλλά τη συνολική νοοτροπία απέναντι στην ασφάλεια και τη νομιμότητα.

Γιατί επιμένουμε να αγνοούμε τα αυτονόητα;

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Γιατί το 2026 συνεχίζουμε να βλέπουμε τόσες παραβάσεις για μη χρήση κράνους, ζώνης ή για οδήγηση χωρίς δίπλωμα;
Η κουλτούρα της «ασυλίας»: Επικρατεί συχνά η λανθασμένη αντίληψη ότι «εδώ δεν γίνονται έλεγχοι» ή ότι «για μια μικρή απόσταση δεν χρειάζεται προστασία».
Το κινητό ως προέκταση του χεριού: Η χρήση κινητού τηλεφώνου παραμένει η «μάστιγα» της εποχής. Η ψευδαίσθηση του ελέγχου οδηγεί σε απόσπαση προσοχής, η οποία αποτελεί την κύρια αιτία ατυχημάτων.
Οικονομικοί παράγοντες και παλαιότητα στόλου: Η οδήγηση χωρίς ΚΤΕΟ ή δίπλωμα συχνά συνδέεται με την οικονομική αδυναμία, όμως στην άσφαλτο ο νόμος δεν μπορεί να κάνει διακρίσεις, καθώς το κόστος μιας ανθρώπινης ζωής είναι ανυπολόγιστο.

Πέρα από τα πρόστιμα: Η ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας

Η Τροχαία ξεκαθαρίζει ότι οι έλεγχοι αυτοί δεν είναι αποσπασματικοί. Η «σκούπα» στη Δυτική Αττική θα συνεχιστεί, καθώς ο στόχος δεν είναι η εισπρακτική πολιτική, αλλά η πρόληψη. Όταν ένας οδηγός επιλέγει να αγνοήσει το κράνος ή τη ζώνη, δεν διακινδυνεύει απλώς ένα πρόστιμο· διακινδυνεύει την ίδια του τη ζωή.
Η οδική ασφάλεια είναι μια κοινωνική συμφωνία που συνάπτουμε κάθε φορά που βγαίνουμε στον δρόμο. Τα νούμερα της Δυτικής Αττικής είναι μια υπενθύμιση ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε μέχρι ο ΚΟΚ να γίνει βίωμα και όχι «αναγκαίο κακό» υπό τον φόβο του γερανού της Τροχαίας.